Peuters beschouwen zichzelf als het allerbelangrijkste. Zij willen de volle aandacht van de mensen om hen heen. Een kind op deze leeftijd denkt er niet over na of zijn ouders misschien behoefte hebben aan een momentje voor henzelf. Hij staat er niet bij stil dat mama misschien druk bezig is met iets anders. Toch moet uw kind langzaam aan leren rekening te houden met anderen. Krijgt uw peuter nu continue aandacht, dan is dat wel gezellig, maar niet goed voor zijn ontwikkeling. Uw kind heeft er veel meer aan als u rustig en duidelijk uitlegt wanneer er tijd voor hem is en wanneer even niet. Dat kan door grenzen te stellen. Gebruik daarvoor bijvoorbeeld een (kook)wekker en stel hem samen in voor een kwartier of half uurtje. Leg dan uit dat papa of mama weer komt meedoen als de wekker is afgegaan.

Duidelijke regels stellen
Als uw kind iets niet wil en u wilt het wel, dan kan er een flinke machtsstrijd ontstaan. Het is voor uw kind het beste als u niet afwijkt van vaste regels. Maak geen uitzonderingen op deze regels. Uiteindelijk voelt een kind zich zekerder als zijn ouders duidelijk en consequent zijn. Herhaal daarom de regel en wees duidelijk en redelijk. Uw kind kan heel hard gaan huilen, boos of driftig worden als hij zijn zin niet krijgt. Schenk er zo min mogelijk aandacht aan.

Aandacht vasthouden bij het slapen gaan
Uw kind ziet zichzelf als het middelpunt van alles. Daarom wil hij de mensen om zich heen helemaal voor zich alleen hebben. Bij het naar bed brengen denkt uw peuter dat hij minder aandacht krijgt. Hij doet daarom extra zijn best om u bij zich te houden. Dat is normaal. Wees duidelijk, neem rustig de tijd. Zeg ‘welterusten’ en laat u niet overhalen om te blijven. Blijft uw kind echt huilen? Ga dan wel weer even kijken wat de reden is.

Zo zien peuters de wereld om hen heen
Peuters kennen nog steeds geen verschil tussen fantasie en werkelijkheid. Voor hen is alles mogelijk. Als een plant omvalt, is de plant stout. En op de bank mag niemand zitten want daar zit zijn fantasie vriendje al. Vooral ’s avonds kan uw kind bang worden, bijvoorbeeld voor enge beesten die hem willen opeten. Neem uw kind ook in zijn fantasie serieus. Probeer samen met hem het probleem op te lossen. Leg bijvoorbeeld uit dat beesten geen kinderen lusten. Jaag ze weg uit de kamer. Leg uit dat zijn knuffelbeest het bed kan bewaken. Of zet een knuffelbeest als waakhond bij de deur.